|
مهمند اجنسى او دامريکا يرغل
حماد(2008\06\16)
تيره ورځ (سه شنبه ١٣٨٧ هجرى شمسى کال د غبر
گولى ٢١) دافغانستان له، لوري دامريکا تر قوماندېي لاندي دناټويوشمير
عسکر ، چى ويل کيږيى دملي اردو وسله وال هم ورسره ملگري وو، دپاکستان
سرحدي سيمى ايجنسۍ ته پدي موخه راغلل ، چى په سيمه کې نظامي مرکز
او يوستى جوړي کړى .
ناټو عسکر په سيمه کى خواره شول دمرکز او پوستو
په جوړولو بوخت وو، چى دپاکستانى ساتړنکو لخوا منع شول ، خبره له
ناندرو ووتله په وسله والې جګړي منتج شوه . چى ١٧ ساعتونه ئى دوام
وکړ، چى وروسته جګړي ته دپاى ټکى کيښودل شو ، خو دجنګ فضا خړه پړه
او تاو تريخوالى اوس هم موجود دى ، چى حالات ئي کړ کيچن کړي .
دجګړي له پيل سره سم دامريکا جاسوسى الوتکى
راورسيدي اوله فضا نه يي دمعلوماتو ټولولو کار ترسره کړ. خو پدغه
سيمه بمباري دشپى لخوا ترسره شوه او داسي بريښي ، چى بمباري دهغو
مودرنو الوتکو په ذريعه شوي وي ، چى دجرمنى ملکيت دي او په شپه
کې خپل هدف ښه نښه کوي .
دبمبار لامله دشيخ بابا سيمه ، بهادر کلى ،
سوران ، سپينه څوکه او ګلونه کلي زيانمن شوي ، چى پدغه سيمه کى
دپاکستانى ساتونکو پوستى هم نښه شوي .
دنوموړي جګړي په پاى کى معلومه شوه ، چى ديوتن
ميجر (محمداکبر ) په شمول ٢٠ شل تنه پاکستانى ساتونکى وژل شوي او يو
شمير نورئي ټپيان شوي او د څلويښت تنو پوځيانو دبى درکۍ خبر ورکړل
شوى دى
په عين جګړه کى پاکستاني طالبانو دخپلو پوځيانو
ننګه وکړه او دجګړي ليکى ته ئى ودانګل .
دجګړي په اړوند دپاکستان سياسي او مذهبى
شخصيتونو تريخ عکسل عمل ښودلى او له واکمنو څخه ئي غوښتي ، چى سمدستى
متقابل اجرات وکړى او نوموړى پيښه ئې دپاکستان پرخلاف دجنګ اعلان
بللى .
دپاکستان لوي درستيز جنرال کيانى ، جمهور رئيس
مشرف ، صدر اعظم سيد يوسف ګيلانى ، دصوبه سرحد اعلى وزير حيدر
خان هوتى ، ددى ايالت والي اويس غنى اوگڼ شمير دولتى چارواکو
دناټويرغل غندلى او په پيښى يې خواشينى څرګنده کړي . دپاکستان پوځى
وياند نوموړى پيښه غير ذمه دارانه عمل ګڼلى او دتقبيح په ترڅ کى يې
ويلى دناټو يرغل بزدلانه عمل دي ، چى اصلاً دپاکستان په خاوره حمله
گڼلى شى .
دطالبانو وياند مولوي محمدعمر ويلى دجګړي په ترڅ
کى دوي بريالى شول چى دناټو عسکر و څخه هغه ټولي سيمى بيرته ونيسى ،
چى دوي قبضه کړي وې او دپوستو له مينځه وړلو په جريان کى دناټو ٤٢
دوه څلويښت تنه وسله وال ئي وژلى او ٧ تنه ئي ژوندي نيولي .
مولوى محمد عمر دخپلو ملګرو د تلفاتو په هکله
وويل ، د دوى اته تنه ملگري په شهادت رسيدلى او پنځه تنه ئي ټپيان
شوي مولوي محمدعمر گواښ کړي ، چى مونږ به ددي يرغل بدله ضرور اخلو .
دپاکستانى پوځيانو مړي په نظامى موټر وکى انتقال شوي ، چى دجنازي
مراسم دپاکستانى پوځيانو دمړو فاتحه په بيلا بيلو ادارو او دخپلو
کورينو سر بيره دپاکستان په ولسي جرگى کى هم واخستل شوه .
دايو حقيقت دي ، چى په پاکستان کى خپلمنځى
تاوتر يخوالي او حتى وسله والي نښتى دامريکائي تيريواو يرغل زيږنده
دي ، جنايت امريکا کوي ، خو تاوان ئي په مجوع کى پاکستان ګالى .
دالمړى ځل ندي ، چى امريکا د داسي ښکاره جنايت
جسارت کوي بللکې يواځى په سرحدي سيمى (مهمند ايجنسۍ ) باندى له دينه
وړاندي دري ځله خونړي يرغلونه ترسره کړي ، لمړي ځل امريکايانو پدغه
سيمه دماموند علاقه ډمه ډوله کلى دمولوي محمد اسمعيل په کور په ٢٠٠٦
عيسوي کال دجنوري په ١٣ نيټه دشپى لخوا بمباري وکړه ، چى ١٨ تنه
اوسيدونکى په شهادت ورسيدل .
دويم خونړي يرغل د ٢٠٠٦ عيسوي کال داکتوبر په
٢٣ دهمدي سيمى انعام خورو په حدودو کى دتعليم القران په مدرسي د
شپى په وروستۍ برخه کى ترسره شو چى د ٧ تنوڅخه زيات اوسيدونکى
شهيدان شول په تيرو دريو يرغلونو کي په مجموعي ډول ١١٠ يوسل لس تنه
بيدفاع اوسيدونکى په شهادت رسول شوي ، چى هر ځل دنامعلومو وجوهاتو
لامله دپاکستان ځينو مسولو مقاماتو ددغه راز نا رواعمل پړه پرخپلو
ولو بار کړى ، چى لامله ئي دښمن دلازيات مورال اخستلو جوگه کيده ،
څو داځل معامله دامريکا پر خلاف ده .
په تيرو کى جنايت او تيري امريکا ترسره
کاوو،خودانتقام اور او بړاس ايري به دپاکستا پرساتونکو پريوتى ،
چى درگى ، نوښار ، پنډۍ ، اسلام آباد او ورته پيښو کى ښکاره شوي .
دا دپاکستان بدقسمتى بللى شي ، چى هرځل خپلو
کى روغى جوړي ته په رسيدو ناپاک تحر کات پيل ، دسولي پروسه ناکامه
اود لازيات ستونزو ، مرگ او ژوبله لامل گرځيدلى ، خودا ځل نه
يواځى داچى دښمن پخپلو اهدافو کى بريالى نشو بلکه دپاکستان متحاربو
لوريو ترمنځ د شراکت عمل جذبه وليدل شوه او ټولو لوريو دبهرنيو
يرغل پرخلاف يو اواز او د دفاع هوډ ئي وکړ.
له دي حقيقت نه انکار نشى کيدي ، چى دپاکستان
قوت په يووالي کى مضمر دي اوداقوت په ځانګړي ډول دپاکستان سلامتيا
او په مجموع کى داسلامى امت لپاره گټور اوغوره دي ، چى په همدي بنياد
، دښمن په کمين کى ناست له فرصت او حالاتو بده استفاده کوي ، دشوم
او شيطاني چالونو، چلولو موقع له لاسه نه ورکوي .
استکبار ته دامهمه نده چى طالب مري که پوځى ،
مامور مري که بزگر مهمه داده چى مسلمان مري او پدي سره داستکبار اصلي
موخه ترسره کيږي ، دنوم او القابو ورکولو انگيزه شيطاني چال دي ، چى
په مجموع کى مسلمانان پکى را گيرول او پخپلو کى سره جنګول دي .
په اخر کى يا الله جل جلاله اسلامي امت
ته مدبر او بابصير ته مشر په نصيب کړي چى داتيت او پراګنده قوت
پخپلو کى سره يو موټى او ديوې واحدې اسلامي ټولني په جوړيدوکى
موثر ګامونه اوچت کړ .
..........................................
ولی,همگام
باخواسته های مجموع ملت !!
محمد اصف مخبت
(2008\06\11)
سيمينار يکروزه ايکه تحت عنوان : ((دافغانستان
روان کړکيچ : ستونزې اودحل لارې )) در افغان رستورانت پشاور دائر شده
بود ، بنابر اينکه پس از صحبت ها، قرائت مقالات وشنواندن قطعنامه،
ازطرف انانسرو گردانندۀ سيمينار، محترم استاد فضل هادى وزين گفته شد
که سلسلۀ اين سيمينار ها ومجالس ، تاحل عاجل وبدست آوردن نتايج ملموس
درکشور ادامه خواهد داشت . ماهم خود رامکلف دانستيم تانکته نظرات
خويش را که متعلق به موضوعات مورد بحث درسيمينار وموراد قطعه نامه مى
باشد، بخاطر پرنمودن خلاها وبرداشتن گامهاى مؤثر وموفقانه بيشتر در
آينده ذيلاً تقديم بداريم :
عناوين ، شعارها و خط ومشى پروسه تعقيب صلح ،
ايجاد امنيت وحل مشکلات درکشور ، خيلى ها از عناصر مهم ، ارزنده
وتعين کننده درجريان اين تعاملات مى باشد، که بايد با توجه به
خواسته هاى مشروع مردم مؤمن کشور اسلامى ، مجاهد و شهيد پرورما که به
يمن ايثار وقربانى خود، تاايندم تعادل وضعيت سياسى، نظامى و اجتماعى
را به نحوى به نفع اسلام ومسلمين ثابت وبرقرار نگهداشته اند که ، به
عدۀ از روشنفکران کشور در هرکجايى که هستند، اين مجال را داده است
که باسرى بلند وکمال آزادى ، حد اقل تجاوز خارجى ها را درکشور
محکوم نموده وخواستار خروج بلاقيد و شرط آنها شوند!
بناءً براى گردانندگان موضوع صلح ، مذاکره وحل
مشکلات کشور لازم است که بادرنظر داشت ملحوظات اعتقادى، سياسى
ورعايت اصل عدالت اجتماعى در پر تو وضعيت حساس ومتحول کنونى ، بادقت
واحتياط کامل دراين عرصه قدم بر دارند، حرف بزنند، شعار دهند وانتخاب
نمايند!
هيچ مصلحتى از مصالح داخلى وخارجى را،بر
مصلحت باور وعقيدۀ راسخ ملت ، عزت اين ملت وسر بلندى آن ترجيح ندهند،
اگر کسى همچو عزم ، جرئت وهمتى را درخود مى بيند داخل صحنه شود، درغير
آن بگذارند که اين ملت مجاهد در خلال ادامۀ جهاد ومبارزۀ خستگى ناپزير
ورهگشاى خويش ، راه حل اصلى اش راپيداو انتخاب نمايد !!
پس گفته مى توانيم که هم مسئولين و برپاکنندگان
اين سيمينار ها وهم اشتراک کنندگان به اين مسئله عميقاً متوجه باشند
که چه مى گويند وچه مى شنوند؟ وبااين گفت و شنود بکجا روان اند؟ آيا
با اين روش وپاليسى چه مشکلى از مشکلات وکدام گرهى از معضلات پيچيدۀ
کشور را حل وباز خواهند کرد؟
٢- انتخاب آيه : ((ولاتنازعوا فتفشلوا وتذهب
ريحکم ))
که براى عنوان سيمينار برگزيده شده بود ، به
نظربنده وهر مؤمن نسبتاً حساس وژرف انديش ، به نحوى بود که فکرو
انديشۀ هر شرکت کنندۀ سيمينار را به طرف مسائل وقضاياى کشمکش هاى
داخلى و اندرونى کشور معطوف نموده واز توجه اساسى نسبت به قضيۀ اصلى
ومحورى و عامل بنيادى مشکل و بحران کنونى درکشور که موجوديت عساکر
اجنبى درآن مى باشد، به نحوى از انحا، اجتناب شده است !!
اين سخن در جايش درست است که نزاع وکشمکش
هاى داخلى و ذات البينى ميان احزاب وگروههاى مختلف کشور، درگذشته ها
تاحدى باعث بروز حوادث دلخراش وايجاد مشکلات درکشور شده است ، اما چه
درگذشته و مخصوصاً در شرايط کنونى ، به جز مداخله وتجاوز مستقيم کشور
هاى استکبارى ودر راس آن امريکا، ميان جهت هاى اصلى جهاد ومقاومت
در برابر متجاوزين ، هيچ مشکلى وجود ندارد که درامر ضربه زدن به
دشمنان متجاوز کشور خللى ايجاد کند. الحمدلله جهاد ومقاومت به صورت
روزافزون وچشمگيرى در کشور ماهمچنان به شکل دلخواه ادامه دارد.
بناً خيلى بجا وشايسته مى بود که حين تفکر،
انديشه ومشوره براى گزينش يک آيه کلام الله مجيد به عنوان محور ،
بخاطر فوکس نمودن مشکل ومعضلۀ اساسى و تفکر و انديشه پيرامون طرق حل
آن ، يکى از آيات ذيل انتخاب مى شد:
الف : اذن للذين يقاتلون با نهم ظلموا وان
الله على نصر هم لقدير (الحج : ٣٩ )
ب : فقاتلوا اولياء الشيطان ان کيد الشيطان
کان ضعيفاً ( النسا : ٧٦ )
ج : وقاتلو هم حتى لا تکون فتنة ويکون الدين
کله لله ( الانفال : ٣٩ )
و اگر از عنوان نمودن ((قتال )) و((جهاد))
بامتجاوزين به شکلى از اشکال محافظه کارى واحتياط صورت مى گرفت
نوشتن آيه : (( ربنا اخرجنامن هذه القرية الظالم اهلها...)) که
انعکاس خوبى از مظلوميت تحميلى ملت مؤمن افغان که براى نجات معززانه
و سربلندانه خويش به پيشگاه پروردگار شان دست نياز را بلند نموده
وفقط به پيشگاه آن ذات ، مناجات مى کنند ، نسبت به عنوان کردن
اختلافات ذات البينى ، انتخاب بهتر وشايسته ترى مى بود ! زيرا فاکتور
اساسى و محورى قضيه که عبارت از نجات ازدست وچنگال متجاوزين ظالم
وستمگر مى باشد، در اين انتخاب متجلى و روشنتر بود نه در منهمک شدن
به مسائل ديگر !!
و اگر دوستان برما انتقاد نموده و ملاحظۀ بر
اين گفته ها وارد نمايند که : عجب است از اينکه در جنگ هم جنگ مى
گوئيد ودر صلح هم جنگ مى گوئيد، چه تو جيهى نسبت به اين گفته ها
داريد؟ پاسخ ما قرار آتى است :
الف : همۀ حضار در سيمينار به شمول مسئولين
محترم اين محفل ، شاهد اند که يکى از علماى کرام قبل از آغاز صحبت
خويش ، اين آيه را باشد و مد تلاوت نمود که :
[ وان طائفتان من المؤمنين اقتتلوا فاصلحوا
بينهما ، فان بغت احداهما على الاخرى فقا تلواالتى تبغى حتى تفئ
الى امرالله ...] ( الحزاب : ٩ )
(( و اگر دو گروهى از مسلمانان باهم جنگيدند
، ميان ايشان صلح کنيد، اگر يکى برديگرى تجاوز نمود، پس باگروه باغى
ومتجاوز تاهنگامى بجنگيد که بسوى حکم خدا رجوع کند))
هر چند که جناب مولوى صاحب باعدم مدرک روح محفل
و مجلس مذکور ، آيه فوق را در جاى مناسب آن استعمال نکرده است ،
ولى از خلال آن دليل عمدۀ مى توانيم ارايه کنيم که : در صورت آنکه
خداوندمتعال جهت تامين صلح ، باگروه مسلم باغى ، جنگيدن را حکم مى کند،
مگرتاکيد بر قتال ، جهاد وجنگ با دشمنان متجاوز، باغى وغاصب هستى
اسلام ومسلمين ،تااينکه خوب خورد وخمير شده وتسيلم ارادۀ برحق وتاديه
حقوق غصب شدۀ مسلمانان شوند، چه مانعى دارد؟!
ب : به هيچ شکل از اشکال ، برپاکنندگان
مؤمن افغان در پروسه صلح ، نمى توانند در قبال جهاد ومجاهدين ،
موضع بى طرفانه بگيرند، هنوز تائيد موضع مجاهدين که براصول اسلامى ،
برحق وعادلانۀ شان استوار مى باشند به ايشان عزت ، سربلندى وشيمۀ
استدلال درست درمقابل متجاوزين را مى دهد، تاايشان را در عرصه سياسى
نيز ملامت کنان ، وادار به خروج بلاقيد شرط از کشور بنمايند !
٣- در قطعنامه اين سيمينار نيز که از قبل
ترتيب شده و در اخير محفل قرائت شد.بيشتر بر مسئله اختلافات و درگيرى
هاى احزاب و
گروههاى در آن ترکيز شده و مخصوصاً ماده چهارم قطعنامه بصورت مکمل به
همين قضيه خلاصه گرديده و به صراحت تام متذکر شده است که عامل اساسى
ادامۀ جنگ ها و مشکلات در کشور، فضاى بى اعتمادى و عدم گفتگوى احزاب و
گروهها با همديگر مى باشد.
عرايض بنده براى مسؤلين امر در اين رابطه اينست
که مطرح نمودن اين مسئله به عنوان موضوع محورى و مخصوصاً در شرايط حساس
و سرنوشت ساز جارى کشور :
_ نه يک کار اصولى است.
_ نه بر واقعيت متبنى است (مخصوصاً در حال حاضر)
_ نه موثر بوده.
_ و بالاخره نه بر اوضاع شرايط و ظروف اساسى و
اجتماعى ما سازگار است.
جزاينکه از حقايق مسلم و انکار ناپذير به عنوان
عامل اصلى قضيه که عبارت از موجوديت عساکر خارجى است، خود را به جهت
هاى فرعى و ثانوى مصروف نمايند از اين کار، کامى ديگرى را حاصل نخواهند
کرد.
و به همين ترتيب در متن قطعنامه به الفاظى چون
: ((براى ما قابل تشويش است))، بر مى خوريم که در قبال قضيۀ
افغانستان، وحشت و بربريت متجاوزين قسى القلب و مخصوصاً امريکايى ها
حتى سازمان ملل و بعضى از کشور هاى هوادار امريکا نيز مى گويند که :
((همچو عملکردى با ملت مظلوم افغان براى ما قابل تشويش و نگرانى است!))
همۀ هموطنان گرامى ما در هر کنج و کنار دنيا که
باشند، در هيچ صحبت و موضع گيرى فردى و اجتماعى، رسمى و غير رسمى در
قبال تعدى و تجاوز بزرگى که ازطرف دشمنان اسلام عليه فرد فرد ملت مومن
افغان ، صورت گرفته است، بمثابه عناصر، گروه ها و کشور هاى تماشاگر اخذ
موقف نمى کنند که بگويند(( ما در اين رابطه تشويش و نگرانى داريم!!))
بلکه اينرا حق مسلم و به عنوان اداى وجيبۀ اسلامى شان مى دانند که حد
اقل آنرا در زبان و در خلال تظاهرات و راهپيمايى هاى وسيع شان و طى
قطعنامه ها، شديداً تقبيح نمايند.
رجامنديم همۀ افراد، شخصيت ها، کتله هاى سياسى و
فرهنگى با ايمان و هدفمند، با در نظر داشت شرايط و ظروف حساس جارى
کشور، احساس مسوليت نموده، با دل روشن، عزم قاطع، سعۀ صدر و اميدوارى
کامل به کار و فعاليت خستگى ناپذير شان در عرصه هاى مختلف براى نجات
کشور آغاز نموده و بصورت قاطعانه و متحرکانه به اميد و توکل بر خداوند
خيرالناصرين، تا پايان امر آنرا ادامه داده و تعقيب نمايند.
ربنا آتنا من لدنک رحمة و هيئ لنا من امرنا
رشداً
..........................................
تابه کى بهانه وتجاهل
عارفانه ؟!
سیف الله همقدم
به سلسلۀ پاسخگوئى واستدلال در مقابل اظهارات
وارائه نکته نظرات مسئولين امريکايى در رابطه باچگونگى تعامل ،
تصاميم وعملکرد آنها پس از تجاوز به افغانستان ، اينک نوبت مى رسد به
مايکل چرتوف وزير امور داخلۀ امريکا، که موصوف دريکى از چينل هاى
تلويزيونى انگلستان طى سخنانى در خلال مصاحبه اش ابراز داشته است که
: در حال حاضر ريشه هاى القاعده در افغانستان از گسترش وقوت خاصى
بر خوردارشده وکشورهاى اروپائى مورد تهديد تروريزم (!) قرار خواهد
گرفت، وى همچنان علاوه نمود که درموسم گرماى سال که هنگام تشديد
حملات تروريستان(!) مى باشد بايد عامۀ مردم خود را از گزند حملات
ايشان دورنگهدارند!!
پس از پاسخگوئى به مسئولين وزما مداران
ماجراجوى ديگر امريکا، به ارتباط سخنان وزير داخله امريکا، نکات آتى
جهت توضيح مسائل عنوان شده و ارائه مى گردد:
١_ درين شکى نيست که الحمدلله مقاومت ها
ويورشهاى مؤفقانه، فاتحانه و سربلندانهء مجاهدين سلحشور افغانستان، روز
تا روز شديد، وسيع و همه جوانبه شده مىرود، با گذشت زمان ضربات مجاهدين
بر پيکر متجاوزين محسوس و نمايانتر بوده و فرياد هاى متجاوزين هم،
آشکار، علنى و جهانى تر!!
امريکا به بهانهء موجوديت افراد و شخصيت هاى
القاعده در افغانستان يورش نموده است و در خلال تجاوز بلا موجب و غير
توجيه کننده همراه با عساکر چندين کشور ظالم و ستمگر به رهبرى و
سرکردگى بش رئيس جمهور امريکا، طى اين مدت، با گذشت زمان و لحظات
جنايات و مظالم فراموش ناشدنى اى را مرتکب شده اندو فقط اين مجاهدين
غيور و هدفمند افغانستان اند که از اسلام عزيز و از کران تا به کران
سرزمين شهيد پرور شان دفاع نموده، به همه متجاوزين و مخصوصاً براى
امريکاى مغرور، جوابهاى دندانشکن و درسهاى فراموش ناشدنى داده اند.
به تمامى زمامداران امريکا و همهء متجاوزين
خارجى در رکاب امريکايى ها، اين سخن را صراحتاً ابراز مىداريم که:
موجوديت خارجى ها و اصرار بيشتر بر حضور نيروهاى اجنبى در افغانستان و
مسئله ادامهء مقاومت و سلسلهء کشتار ها و فشار محيرالعقول، غير مترقبه
و باور نکردنى از طرف مجاهدين مصمم و با ارادهء اين کشور عليه متجاوزين
خون آشام و ددمنش، با هم لازم و ملزوم بوده اند!
آرى!
اين توجيهات و ارائه دلايل و عنوان نمودن
بهانهء هاى نامعقول، بى محتوى و پوچ زمامداران ناعاقبت انديش امريکاست
که مىخواهند از طرق مختلف، فرجه و طريقى براى ابقاى بيشترـ شان ( جهت
نايل شدن به اهداف و مقاصد شوم ديگريکه در ضمير شان پنهان نموده اند)
پيدا نمايند. اما بى خبر از اينکه، امريکايى ها با ارتکاب جرم و حماقت
ابقاى بيشتر به ضربات، صدمات و شکست هاى جبران ناپذير بيشترى در
افغانستان مواجه شده، که با ادامه اين سلسله، بحران جارى مرحلهء برسد
که جبرانش براى او، مانند روسها و حتى بدتر از شوروى سابق، گران و مشکل
تر تمام شود!
زيرا به مجرد احساس افگندن رحل اقامت از طرف
امريکا، تعداد زيادى از شخصيت هاى مجاهد و مبارز، هدفمند و در انتظار
فرصت، که براى غازى شدن و مقابلهء تعيين کننده و سرنوشت ساز ميان
حاميان حق و هواداران باطل، لحظه شمارى مىکنند، با داخل شدن در صحنه
هاى نبرد وعرصه هاى ديگر، انقلابى ديگرى ايجاد خواهند کرد!!
٢ـ بهتر است که امريکايى ها با گذشت زمان و ناچل
شدن دلايل بى بنياد شان مبنى بر وجود و فعاليت افراد القاعده در
افغانستان، دست بردار شده، هر چه که مىگويند از مجاهدين افغانستان و با
مجاهدين اين سرزمين که ديروز هم مدافع اسلام و سرزمين شان در مقابل يک
متجاوز و امروز هم در سنگر دفاع از اسلام و خاک شان در برابر متجاوزين
ديگرى، باوجود ديدن ضربات و جراحات بى شمار، همچنان با قامت رسا، جبين
گشاده، عزم قاطع، پولادين و شکست ناپذير ايستاده اند، سخن بگويند نه
القاعده!
زيرا افراد و شخصيت هاى القاعده، همزمان با
تجاوز امريکا در عراق، از کنج و کنار دنيا جمع شده و آنجا را بهترين
سنگرى جهت ضربه زدن به امريکايى ها، براى شان دانستند، دقيقاً متوجه
بايد بود که در افغانستان، شرايط و ظروف طورى است که از جهت هاى متعدد
و مختلفى، جز مجاهدين آگاه، بلَدَ و با تجربهء افغانستان، کار و فعاليت
براى ديگران، چندان سهل، ممکن و ميسر نيست و ايشان به صلاح خود مىدانند
که غير از افغانستان در جاهاى ديگرى فعاليت نمايند.
زيرا تمامى مسلمان دنيا و عناصر مجاهد و مبارز
جهان اسلام، از ناحيهء احساس، غيرت، تصميم، شجاعت و کفايت و رادمردى
مجاهدين افغانستان جهت آزادى کشور شان از قيد تجاوز امريکا و ديگر
اذبانش، کاملاً مطمئن بوده و هرکدامى آنها با خاطر آرام، کار شانرا در
نقاط مورد ضرورت و علاقهء خويش در سطح جهان، به پيش مىبرند.
بناءً امريکايى ها و ديگر دنباله روان
شان در امر تجاوز و اشغال، خوب بدانند که در افغانستان حريف اصلى و
گُندهء شان مجاهدين کمربسته و با ثبات افغان است نه کسان ديگرى که آنها
عنوان مىکنند، همان مجاهدينى که حساب شوروى سابق را يکطرفه نموده و
اکنون به اساس اشتباه و حماقت خود امريکا مسئله تجاوز به اين سرزمين،
جداً مصروف چاره جويى اين کشور غاصب نيز مىباشند.
..............................
دقرآن کريم بى حرمتي او
دمسلمانانو مسؤليت :
سيف الله (خالد)
تيره اونۍ په عراق کى يو امريکائى پوځي د الله
تعالى سپيڅلى کلام فران کريم يى د خپل ټوپک په گوليو ضر به او ټولې
پاڼى يى غلبيل غلبيل کړى ، هغه پخپل دي ناوړه حرکت سره په زړه کى
بل شوى اوريخ او دخو شالۍ څرگندونه يى وکړه ، دلاس دواړه گوتى يى
او چتى او فاتحانه انداز يى خپل کړ، هغه هلته ولاړو خلکو ته داسى
وښوده چى گنې هغه ډيره لويه کارنامه ترسره کړى ده او په داسى کولو
دلوى ثواب مستحق گرځيدلى دى .
د قرانکريم د بى حرمتۍ د الومړنى واقعه نه
ده چى پيښه شوى وي بلکى ددى پشان نورى ناوړى واقعى هم د امريکايانو
له لاسه پيښى شوى دي ، دگوانتانامو په پنجره کى د قران کريم د
توهين پيښى څو څو ځلى تکرار شوي د ي ، قران کريم يى څيرى کړى او
پاڼى يى په با طله داني کى له گندګيه سره يو ځاى اچولي دي .
همدغه راز د پنديانو د لاسه قرانکريمونه يى
آخستى او پر زمکه يى ويشتى دي . د کابل بگرام او قندهار په
بنديخانو کى هم ديته ورته ناوړه عملونه تر سره شوي دي ، خو په
عراق کى چي دقرانکريم دنښه کولو او دهغه دويشتلو کومه غموونکى
او دردوونکى پيښه شوى ده داځکه زياته دخواشينى وړ ده چي
امريکائى پوځي هلته د موجود و مسلمانانو په وړاندى په ډير غرور او
لوئى سره قران کريم دخپل ټوپک په ډزو ضربه کړى او پاڼى يى د بوسو
په څير په هواکى الوځولي دي ، ترڅو مسلمانانو ته دازور و ښيي چى
مونږ څه و غواړو ښه په نره له څه ويرى نه پرته کولې شو او هيڅوک
دا جرئت نشى کولې چې زمونږ په وړاندى ودريږي او مونږ منع کړي .
که چيرته ددغې پيښى په اصل حقيقت او بنسټ
باندى نظر واچول شي نو دا دامريکايى عسکرو او امريکايى حکومت له
لورى مسلمانانو ته ښکاره پيغام دى چي څه کولاى شئ لاس مو آزاد ،
څرنگه چي ستاسى د ځان ، مال ، خاورې ، غيرت ، آبرو اوستاسى د
ناموس، خويندو او ميندو څه قدراو اهميت نشته همدغه راز ستاسى د
عقيدى ، کتاب او ايمان هم څه قيمت نشته هرڅه ته مو چي زړه کيږي هغه
په نره ترسره کوو، هغه به لا کوم نر وي چي زمونږ مخى ته ودريږي او
يامونږ ته ددغو کارونو دنه کولو حکم وکړي ، تاسى نه پو هيږئ چي
دزمکى په سر خدائى زمونږ ده ، د هرڅه واک او اختيار له مونږ سره دى
، دنظامونو جوړول او ختمول زمونږ کاردى ، فتوى او فيصلى له مونږ
سره دي ، که چاته د ترهگر نوم ورکوو يا معتدل او مترقى، چاته ظالم
وايو او که مظلوم ، د چاپه سر د اقتدار تاج ږدو او که له چانه يى
آخلو ،که په کوم هيواد يرغل کوو او يا له کوم هيواده خپل پوځونه
وباسو ، دچاپه ناموس او عقيده تيرى کوو او که د چا په نظام او
عنعناتو، باندي پښى ږدو داهر څه زمونږ حق دى ، له مونږ نه پرته نور
ټول زمونږ مريان او غلامان دي، مريان ددى حق نه لري چي له خپل
آقانه داپوښتنه وکړي چي داکار دى ولىوکړ او يادى ونکړ ، دغلام
کارصرف دحکم منل او په چو په خوله او په پټوسترگو منل دي .
|